Çanakkale harbinde,Rumeli Mecidiye Tabyası,korkunç bir düşman saldırısı neticesinde neredeyse tamamen imha edilmişti.Cephanenin büyük bir kısmı havaya uçmuş,onaltı topçumuz şehid olmuştu.Koca Tabyadan kalabilen, iki nefer,bir yüzbaşı,birde vinci kırılmış,ağzına mermi almayan bir top idi.

Yüzbaşı etrafteki birliklere durumu bildirmek için uzaklaşmıştı ki,

erlerden Koca Seyyid, denizin ortasında ateş ve ölüm püskürerek

ierleyen düşman gemilerine bakarak derin derin içini çekti.Gözleri doldu.

Aciziyet içinde çırpınan yüreğinin mahzüyetiyle ellerini yüce Mevla'ya

kaldırdı ve:

"Ya Rab!Ey kudret sahibi Allah'ım!Bana şu an öyle bir kuvvet verki,hiçbir kulun benden daha güçlü olmasın!"

diyerek Rabbine sığındı,O'ndan yardım istedi.

Koca Seyyid,dünya aleminden sıyrılmıştı ve sadece Rabbinin huzurnda idi.Gözlerinden akan yaşlaryanaklarından aşağısüzülüyordu.Vird halinde bir

müddet:"La halevela kuvvete illa billah"dedi.Sonra birden"ya Allah!"diye haykırdı ve arkadaşının şaşkınlık dolu nazarları içersinde 276 kloluk mermiyi kavrayıp kaldırdı.Demir basamakları 3 kez inip çıktı.Göğüs ve omuz kemiklerinin çatırtıları duyulu yordu.Sel gibi ter döküyordu.Koca seyyid çatlamış dudaklarıyla:

"Allah'ım1Benden kuvvetini esirgeme duasına devam ediyordu.Nihayet topun ağzına

sürdüğü meşhur 3. mermiyle savaşın kaderi değişti.İngilizler'in "Oşin"isimli zırhlı gemisi vurulmuş ve denizin üzeri cehennemi bir aleve bürünmüştü.

Hadiseyi öğrenip gelen Cnab-ı Hakk'a  şükreden Cevat Paşa,Koca Seyyid'i tebrikederken ondan aynı ağırlıkta bir başka mermiyi tekrar kaldırmasını istediğinde

Koca Seyyid:

Paşam!Ben bu mermiyi kaldırırken gönlüm Allah'ın feyziyle dopdolu ve te'yid-i ilahiye mezhar  idi.Kendimde bir başkalık hissetmekteydim.Cenab-ı Hakk'a yaptığım

duaların makbulinde O'nun nusret ve inayeti tecelli etmiştimBu,ana mahsüstur.

Şimdi kaldıramam kumandanım:mahzur görün!.